ค้นหา
บทความการเรียนรู้
ผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรมไทย
ผ้าและผลิตภัณฑ์จากผ้า (55) ของใช้ตกแต่ง (82) เครื่องประดับ (8) อาหาร (22)
ผลิตภัณฑ์ หรือบริการ หรือท่องเที่ยว
ศิลปะการแสดง (1)
ผลิตภัณฑ์ที่พัฒนาในสาขาต่างๆ
งานวิจิตรศิลป์ (1)

บทความการเรียนรู้ : ทุกหมวด

31 เรียนรู้ผลิตภัณฑ์ หมูสะเต๊ะผู้ใหญ่ศรี (อาหาร) หมู่สะเต๊ะร้านผู้ใหญ่ศรี เป็นการสืบสานต่อยอดจากรุ่นสู่รุ่น ความพิเศษตรงหมูนุ่ม ไม้ใหญ่ น้ำจิ้มอร่อย 15/09/2561 01:09:42 อ่านต่อ...
32 เรียนรู้ผลิตภัณฑ์ มะม่วงน้ำดอกไม้สีทอง/ข้าวเหนียวมะม่วง (อาหาร) มะม่วง “น้ำดอกไม้สีทอง” ที่ปลูกในสวนของชุมชนบ้านบางคา หมู่ที่ 1 ตำบลเมืองใหม่ เป็นผลไม้นิยมรับประทานตอนผลสุก รสหวานอร่อย ผลสุกมีสีเหลืองทอง จะมีในช่วงเดือนมีนาคม-ถึงเมษายน แต่ปัจจุบันชาวสวนได้พัฒนาให้มะม่วงน้ำดอกไม้สีทองออกผลตลอดปี และยิ่งรับประทานกับข้าวเหนียวยิ่งเพิ่มความอร่อยมากยิ่งขึ้น 15/09/2561 00:58:52 อ่านต่อ...
33 เรียนรู้ผลิตภัณฑ์ ขนมจาก (อาหาร) ขนมไทยนั้นเกิดขึ้นมานานนับแต่ประเทศไทยยังคงใช้นามประเทศว่าสยาม โดยมีการนำทรัพยากรที่มีอยู่ในท้องถิ่นมาดัดแปลงให้เหมาะสมกับสภาพท้องถิ่น ไม่ว่าจะเป็นวัตถุดิบที่มีต้นกำเนิดในท้องถิ่น เครื่องมือเครื่องใช้อันแสดงถึงความชาญฉลาดของประชากรที่อาศัยอยู่ในท้องถิ่นนั้น ๆ ตลอดจนวัฒนธรรมการกินอยู่ที่มีเอกลักษณ์ อันโดดเด่นในแต่ละภูมิภาคและท้องถิ่น อันแสดงถึงภูมิปัญญาอันชาญฉลาดของชนที่อาศัยอยู่ในท้องถิ่นนั้น ๆ ขนมจาก เป็นอาหารหรือขนมไทยที่สืบทอดและเกิดขึ้นจากองค์ประกอบทางวัฒนธรรมระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ เนื่องจากจังหวัดฉะเชิงเทรามีต้นจากเป็นต้นไม้ประจำถิ่นริมน้ำที่มีอยู่ไม่กี่แห่งในประเทศไทย ซึ่งจังหวัดฉะเชิงเทราเป็นจังหวัดหนึ่งที่สามารถปลูกต้นจากได้เป็นจำนวนมาก เนื่องจากลักษณะภูมิประเทศและน้ำที่ไหลผ่านแม่น้ำบางปะกง จะเป็นน้ำกร่อยดังนั้นประชาชนในท้องถิ่นจึงปลูกต้นจากกันมาก จาก เป็นพืชที่ผูกพันกับวิถีชีวิตคนไทยมาช้านาน ซึ่งจะเห็นได้ว่าบรรพบุรุษของพวกเราชาวไทยมีการใช้ประโยชน์ของใบจากใบจากเป็นส่วนหนึ่งในการดำเนินชีวิตประจำวัน เช่น ตับจากใช้มุงหลังคาบ้านเรือน ม้วนยาสูบใบจาก ใบจากนำมาทำภาชนะ สานหมวก ฯลฯ และต้นจากยังเป็นสินค้าที่ทำรายได้ให้กับจังหวัดฉะเชิงเทรา ใบจากชาวบ้านก็นิยมนำมาห่อขนม ผู้เฒ่าผู้แก่เลยเรียกขนมนั้นว่า“ขนมจาก” ขนมจากซึ่งเป็นขนมไทยอีกชนิดหนึ่งที่มีคุณค่าทางวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของผู้คนความเป็นอารยชนของคนในท้องถิ่นนั้น ๆ ที่คิดค้นและรังสรรค์ขนมจากขึ้นจากภูมิปัญญาท้องถิ่น จนเป็นสินค้าทางวัฒนธรรมที่เพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจให้แก่ชุมชนในจังหวัดฉะเชิงเทราได้ ขนมจากย่าง ภาษาถิ่นเขมรเรียกว่า“กวานอะบองฮะเตอ”เป็นอาหารพื้นบ้านที่มีการถ่ายทอดวิธีการทำสืบต่อกันมาและเป็นอาหารอีกชนิดหนึ่งที่ชุมชนสามารถหาวัตถุดิบในการทำอาหาร ได้จากแหล่งธรรมชาติในชุมชนเพราะชุมชนจะอยู่ใกล้กับป่าชายเลน จึงมีต้นจากเป็นจำนวนมาก คนในชุมชนจะนำลูกจากมารับประทานสดและนำใบจากมาทำขนมจากย่างโดยใช้ใบจากมาห่อขนมเมื่อเวลานำมาย่างใบจากจะมีความหอมเป็นเอกลักษณ์ ขนมจาก ไม่มีหลักฐานปรากฏแน่ชัดว่ามีการคิดค้นและทำขึ้นครั้งแรกเมื่อใด จากข้อมูลที่ได้จากการสอบถามผู้สูงอายุที่มีภูมิลำเนาอยู่ในจังหวัดฉะเชิงเทรา “นายขวัญชัย รักษาพันธ์” ปราชญ์ชาวบ้านจังหวัดฉะเชิงเทรา เล่าให้ฟังว่า ในอดีตที่ผ่านมาประมาณปี พ.ศ.2410 (อ้างอิงจากหนังสือพัฒนาการทางประวัติศาสตร์จังหวัดฉะเชิงเทรา) จังหวัดฉะเชิงเทราเป็นจังหวัดหนึ่งที่พระมหากษัตริย์ มีพระราชดำริส่งเสริมการทำนาของราษฎรด้วยการขุดคลองเพื่อบำรุงการเพาะปลูก และอาศัยแม่น้ำ ลำคลอง เป็นเส้นทางขนส่งลำเลียงสินค้า จากการส่งเสริมในการทำนา และการขุดคลอง และประกอบกับประชาชนส่วนใหญ่จะปลูกบ้านพักอาศัยอยู่บริเวณริมคลองกันมาก เพื่อเป็นการป้องกันตลิ่งพังเวลาเรือแล่นผ่านไปผ่านมา ชาวบ้านจึงปลูกต้นจากบริเวณริมคลอง และป่าชายเลนเป็นจำนวนมาก จากการที่ประชาชนปลูกต้นจากเป็นจำนวนมากและต้นจากยังสามารถขยายพันธ์ได้รวดเร็ว จากอดีตยังไม่มีขนมไทยมากมายผู้สูงอายุในสมัยโบราณจึงคิดค้นนำใบจากมาห่อทำขนม เนื่องจากใบจากมีลักษณะใบที่หนา เวลาย่างไฟทำให้ขนมสุกน่ารับประทานและมีกลิ่นหอม และจากการสอบถามปราชญ์ชาวบ้านได้เล่าฟังว่าขนมจากเริ่มทำที่แรกในจังหวัดฉะเชิงเทราที่อำเภอบางปะกง อำเภอบางคล้า และอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา เนื่องจากอำเภอที่กล่าวมาข้างต้นอยู่ติดกับแม่น้ำ ลำคลอง และมีป่าชายเลนเป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงปลูกต้นจากกันมากและต้นจากยังขยายพันธ์ลงมาตามลำดับ ขนมจาก นับเป็นขนมพื้นบ้านของชาวฉะเชิงเทรา ซึ่งมีมาช้านาน เป็นขนมของท้องถิ่นที่ทำกันเกือบทุกครัวเรือน จนปัจจุบันนอกจากทำกันในครัวเรือนแล้ว ก็ยังมีขายเป็นเอกลักษณ์ของคนในชุมชนท้องถิ่นจังหวัดฉะเชิงเทรา ใครเข้ามาในจังหวัดฉะเชิงเทราก็จะแวะชิมขนมใบจาก และนำเป็นของฝากไปฝากญาติสนิทมิตรสหาย ปัจจุบันมีการขายขนมจากที่อร่อย น่ารับประทานอยู่หลายชุมชน เช่น อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา “ร้านริน” ซึ่งได้พัฒนาขนมจากเป็นสินค้าส่งจำหน่ายต่างประเทศและยังมีจำหน่ายกันมากแก่นักท่องเทียวที่หน้าวัดหลวงพ่อโสธร และชุมชนรถไฟ ชุมชนวัดเซ็นต์ปอนด์ อำเภอบางคล้า และอำเภอพนมสารคาม จนถือได้ว่าเป็นอัตลักษณ์ทางด้านอาหารขนมพื้นบ้านของจังหวัดฉะเชิงเทรา 15/09/2561 00:47:44 อ่านต่อ...
34 เรียนรู้ผลิตภัณฑ์ ขนมใส่ไส้ (อาหาร) การทำขนมใส่ไส้ ของชุมชนตำบลหนามแดง เป็นภูมิปัญญาการทำขนมหวานสูตรโบราณของชุมชนตำบลหนามแดง สืบเนื่องมาจากในอดีตชุมชนตำบลหนามแดง จะมีอาชีพทำนา และแทบทุกครัวเรือนจะปลูกต้นมะพร้าวไว้ จึงทำให้มีมะพร้าวเป็นจำนวนมากแทบทุกครัวเรือน เมื่อเหลือจากรับประทานในชีวิต ประจำวันแล้ว ทำให้เหลือเป็นจำนวนมาก ถ้าทิ้งไว้ก็จะงอกเป็นต้น ซึ่งจะไม่มีที่เพาะปลูก จึงได้นำมาทำเป็นขนม ไว้รับประทาน และจำหน่ายยังชุมชนอื่นๆต่อมา ได้มีการพัฒนาและส่งเสริม จึงได้จัดเป็นสินค้าอย่างหนึ่งของชุมชนหนามแดง 15/09/2561 00:37:36 อ่านต่อ...
35 เรียนรู้ผลิตภัณฑ์ กระเป๋าสานผักตบชวา (ของใช้ตกแต่ง) แต่เดิมชาวบ้าน มีอาชีพทำนา เมื่อ พ.ศ. 2532 นางเหมือนใจ คงทอง ประธานกลุ่ม ประกอบอาชีพ วิ่งรถโดยสารประจำทาง สายอ่างทอง 14/09/2561 21:04:44 อ่านต่อ...
36 เรียนรู้ผลิตภัณฑ์ กะลามะพร้าว (ของใช้ตกแต่ง) มะพร้าวเป็นพืชที่คนไทยรู้จักกันเป็นอย่างดี เพราะในวิถีชีวิตของคนไทยได้นำมะพร้าวมาใช้ในชีวิตประจำวันมากมายหลายอย่าง ตั้งแต่การนำมาบริโภค ปรุงอาหารคาวหวาน และการนำส่วนต่าง ๆ ของมะพร้าวมาใช้ ในงานพิธีต่าง ๆ กะลามะพร้าวก็ถูกนำไปทิ้งหรือไม่ก็ทำเป็นเชื้อเพลิง ซึ่ง นายประกอบ แก้วเจริญ ได้มองเห็นคุณค่าของกะลามะพร้าว ซึ่งเป็นสิ่งที่คนส่วนใหญ่เห็นว่าไร้ค่า มาทำเป็นผลิตภัณฑ์ของใช้ของตกแต่งต่าง ๆ ได้เริ่มฝึกฝนเรียนรู้การทำผลิตภัณฑ์จากกะลามะพร้าว เมื่อปี พ.ศ. 2546 ด้วยตนเอง และเข้ารับการอบรมจากหน่วยงานราชการ และปัจจุบันได้เป็นวิทยากรถ่ายทอดองค์ความรู้ให้แก่เด็ก เยาวชน และประชาชนทั่วไป ที่สนใจ 14/09/2561 20:58:47 อ่านต่อ...
37 เรียนรู้ผลิตภัณฑ์ ผ้าทอจกลาวเวียงบ้านโข้ง (ผ้าและผลิตภัณฑ์จากผ้า) ผ้าทอจกลาวเวียง เป็นผ้าทอพื้นเมืองของชาวลาวเวียงที่อพยพมาจากเมืองเวียงจันทร์ ประเทศลาว และมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่ตำบลบ้านโข้ง อำเภอ อู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี ซึ่งในอดีตจะทอผ้าใช้นุ่งห่มเองโดยนำฝ้ายที่ปลูกมาปั่นเป็นเส้นด้ายใช้สำหรับทอผ้าจกซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของชาวลาวเวียง ผ้าจกของชาวลาวเวียงจะมีสีสันสวยงามประกอบด้วย สีแดง สีขาว สีเหลือง สีเขียว สีส้มหรือสีหมากสุก และจะใช้สวมใส่ในเทศกาลหรือประเพณีที่สำคัญเช่นประเพณีทำบุญข้าวจี่เดือนสาม ประเพณีสงกรานต์ ประเพณีเข้าพรรษา ประเพณีสารทลาวกลางเดือนสิบ ประเพณีออกพรรษา ประเพณีตักบาตรเทโว ประเพณีลอยกระทง และงานมงคลต่างๆ ในชุมชน ในปัจจุบันได้มีการรื้อฟื้น อนุรักษ์การทอผ้าจกลาวเวียงบ้านโข้ง ขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง และได้รับการสนับสนุนเป็นอย่างดีจากผู้นำชุมชนหน่วยงานราชการได้เล็งเห็นถึงการอนุรักษ์วัฒนธรรมในท้องถิ่นที่มีมาแต่โบราณ เช่นวัฒนธรรมการแต่งกาย ชาวลาวเวียงส่วนใหญ่แต่งกายด้วยผ้าทอลายจก จึงได้จัดตั้งเป็นกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรทอผ้าลายจกตำบลบ้านโข้ง สมาชิกส่วนใหญ่เป็นลูกหลานชาวลาวเวียงที่สนใจและเข้ามาเรียนรู้การทอผ้าลายจก เพื่อสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นให้คงอยู่สืบต่อไปและมีภูมิปัญญาซึ่งยังมีชีวิตอยู่จำนวน 3 ท่าน เป็นผู้ถ่ายทอดองค์ความรู้การทอผ้าจก และมีลายผ้าที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง เช่นลายช้าง ลายฟันปลา ลายปีกกา ลายปีกไก่ ลายหงส์เครือ ลายดอกแก้ว ลายขอ ฯลฯ การทอผ้าแต่ละผืนจะใช้ระยะเวลาที่แตกต่างตามความยากง่ายของลาย และชนิดของผ้า นอกจากการอนุรักษ์วัฒนธรรมการทอผ้าแล้ว ยังถือเป็นการสร้างรายได้เสริมให้กับคนในชุมชนที่ว่างเว้นจากการทำเกษตรกรรม 14/09/2561 20:34:35 อ่านต่อ...
38 เรียนรู้ผลิตภัณฑ์ เกลือสปาสูตรสมุนไพร (ของใช้ตกแต่ง) อาชีพทำนาเกลือสมุทรของประชาชนตำบลบางโทรัด มีมานานมากกว่า 100 ปีแล้ว โดยเฉพาะ ในหมู่ที่ 5 หมู่ที่ 7 และหมู่ที่ 8 เนื่องจากเป็นพื้นที่ติดทะเล การทำนาเกลือถือเป็นอาชีพหลักของประชาชนใน หมู่บ้าน ดังกล่าว แต่ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา เกษตรกรชาวนาเกลือ ประสบปัญหา และมีความเสี่ยงต่อภาวะราคาเกลือที่ไม่คงที่ อันเป็นผลมาจากสภาพอากาศ ถ้าในปีใดอากาศแห้งแล้งมาก ผลผลิตเกลือก็จะมีปริมาณมาก ส่งผลให้ราคาเกลือตกต่ำ แต่ถ้าในปีใดสภาพอากาศฝนตกชุก เกษตรกรก็ไม่สามารถผลิตเกลือได้ ทำให้ปริมาณผลผลิตเกลือมีจำนวนน้อย ส่งผลให้ราคาเกลือสูง กลุ่มแม่บ้านวิสาหกิจชุมชนกลุ่มอาชีพตำบลบางโทรัด จึงคิดผลิตภัณฑ์จากเกลือ โดยนำมาผสมกับสมุนไพรจากธรรมชาติ เช่น ขมิ้น ทานาคา ฯลฯ เพื่อเป็นการเพิ่มมูลค่าของผลผลิตจากเกลือ และเป็นรายได้เสริมให้แก่ประชาชนในท้องถิ่น 14/09/2561 20:28:13 อ่านต่อ...
39 เรียนรู้ผลิตภัณฑ์ ดอกไม้ประดิษฐ์ จากวัตถุดิบธรรมชาติ (พวงหรีดและดอกไม้) (ของใช้ตกแต่ง) โครงการวิจัยและพัฒนาสิ่งแวดล้อมบ้านช่างสกุลบายศรีอันเนื่องมาจากพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ร.9 ตั้งอยู่บนพื้นที่ตำบลเจ็ดเสมียน ได้มีการทำแปลงทดลองปลูกพืชประเภท กก (ต้นธูปฤาษี) เพื่อบัดน้ำเสีย ต้นธูปฤาษีเป็นวัชพืชที่ขยายพันธุ์อย่างรวดเร็ว และเจริญเติบโตไวมากในพื้นที่ที่ทำการเกษตร แต่เป็นพืชที่มีประโยชน์มากในด้านการบำบัดน้ำเสียและ มีวัฏจักรในการเติบโตและการดูดซึมสารอาหารในระยะเวลาจำกัด และเมื่อครบกำหนด 90 วัน จะต้องมีการตัดเพื่อให้แตกกอใหม่ ส่วนที่ตัดไปก็จะนำไปทิ้งไว้เฉย ๆ ทางโครงการจะได้คิดหาวิธีที่จะนำต้นธูปฤาษีกลับมาใช้ประโยชน์เพื่อให้มีมูลค่าและใช้ประโยชน์อย่างคุ้มค่าและเกิดประโยชน์มากขึ้น จึงได้นำแนวคิดที่จะทำผลิตภัณฑ์แปรรูปต้นธูปฤาษี เพื่อให้คนในชุมชนในหมู่บ้านซึ่งประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไปหรือไม่มีงานทำได้ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์และเป็นการกระจายรายได้สู่ชุมชน โดยทางโครงการนี้ทางบ้านช่างสกุลบายศรีให้การสนับสนุนในเรื่องวัตถุดิบ และสถานที่จำหน่ายผลิตภัณฑ์ และได้จัดตั้งกลุ่มศูนย์การเรียนรู้มีสมาชิกครั้งแรก 15 คน 14/09/2561 20:21:15 อ่านต่อ...
40 เรียนรู้ผลิตภัณฑ์ ผ้าทอไทยวน (ผ้าและผลิตภัณฑ์จากผ้า) ผ้าจกของชาวไทยยวน ราชบุรี ลวดลายเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของท้องถิ่น ผ้าจกลายดั้งเดิมมีจุดเด่นที่สีสันสลับสอดสีพื้นดำจกด้วยสีแดง แซมด้วยสีเหลืองเขียวเส้นใยละเอียดเนื้อแน่น แสดงถึงศิลปะของความเป็นไทยท้องถิ่นได้อย่างเด่นชัด ปัจจุบันมีการจกลวดลายประยุกต์ที่หลากหลายสีสัน มีการทอผ้าลายต่างๆ ที่ทันสมัยเหมาะสำหรับนำไปตัดเย็บเป็นผ้าถุง เสื้อ หรือแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์อื่นๆ ศูนย์หัตกรรมทอผ้าพื้นบ้านราชบุรี บ้านนาหนอง เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2536 โดยมีอาคารอยู่ภายในบริเวณวัดนาหนอง ต.ดอนแร่ เป็นสถานที่ส่งเสริมอาชีพให้กับชาวตำบลดอนแร่ นอกจากการทำนา ซึ่งชาวดอนแร่ สวนใหญ่เป็นคนเชื้อสายไทยยวน ที่มีฝีมือด้านการทอผ้าจกสืบต่อกันมา ศูนย์นี้จึงเป็นสถานที่จำหน่าย/ผลิต ผ้าทอไทยยวนจากฝีมือคนในตำบล ในชุมชนวัดนาหนอง 14/09/2561 20:13:03 อ่านต่อ...