ชุมชนวัดศรีสุพรรณเป็นชุมชนเก่าแก่ ดังปรากฏข้อความจากศิลาจารึกหินทรายแดงที่บันทึกประวัติวัดศรีสุพรรณด้วยอักษรฝักขามว่า วัดศรีสุพรรณ สร้างขึ้นในสมัยพระเมืองแก้วหรือพญาแก้วกษัตริย์ราชวงศ์ มังราย (พ.ศ.2038 – 2068) ซึ่งเป็นยุคทองของล้านนาที่สืบต่อมาจากสมัยพระเจ้าติโลกราช (พ.ศ.1984 – 2030) และพญายอดเชียงราย (พ.ศ. 2030 – 2038) โดยได้มีการยกที่นาแปลงใหญ่และผู้คนจำนวน 20 ครัวเรือนให้กับวัดศรีสุพรรณ จึงถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของชุมชนวัดศรีสุพรรณตั้งแต่นั้นมา
บรรพบุรุษของชาวชุมชนวัดศรีสุพรรณเดิมตั้งถิ่นฐานเป็นหมู่บ้านหัตถกรรมเครื่องเงินอยู่ใน แขวงเมืองปั่น แถบลุ่มแม่น้ำสาละวิน มีชื่อเรียกว่าบ้านงัวลาย (งัว เป็นภาษาถิ่น แปลว่า วัว) หลักฐานในตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่และตำนานราชวงศ์ปกรณ์เชียงใหม่ กล่าวว่า ในสมัยของพระเจ้ากาวิละเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ในสมัยนั้นได้รวบรวมผู้คนจากหัวเมืองต่าง ๆ ให้เข้ามาอยู่อาศัยอยู่ในเมืองเชียงใหม่ เพื่อช่วยฟื้นฟูบ้านเมืองหลังการปลดแอกจากการยึดครองของพม่า เรียกว่า ยุค “เก็บผักใส่ซ้า เก็บข้าใส่เมือง” โดยพระเจ้ากาวิละได้ให้เจ้าสุวัณณะคำมูลผู้เป็นหลานชายคุมกำลังพลจำนวน 300 นาย ไปตีเมืองปุ ซึ่งมีเจ้าฟ้าคำเครื่องเป็นเจ้าเมืองอยู่ แล้วจึงกวาดต้อนผู้คนกลับมาเชียงใหม่ จากนั้นยังตีเอาบ้านสะต๋อย สอยไร่ ท่าช้าง บ้านนา บ้านทุ่งอ้อ และบ้านงัวลาย และกวาดต้อนผู้คนกลับมาเช่นกัน จากการกวาดต้อนทั้งสองครั้งดังกล่าว พระเจ้ากาวิละได้ให้ครอบครัวที่มาจากบ้านงัวลายให้มาตั้งบ้านเรือนในบริเวณวัดหมื่นสารและวัดศรีสุพรรณแล้วเรียกชื่อว่า “บ้านงัวลาย” ตามชื่อเรียกหมู่บ้านเดิม ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อตามภาษาไทยกลางว่า “วัวลาย”
ปัจจุบันประชาชนที่อาศัยอยู่บนถนนวัวลาย ยังคงอนุรักษ์ สืบทอดงานฝีมือช่างการบุดุนเครื่องเงินแบบดั้งเดิม และมีการพัฒนาต่อยอดตามความต้องการของผู้บริโภค ปัจจุบันวัดศรีสุพรรณ /ชุมชนวัดศรีสุพรรณ ได้รวบรวมช่างฝีมือการดุนลาย โดยเปิดเป็นศูนย์การเรียนรู้งานฝีมือช่าง บุดุนลาย ซึ่งจะมีการสาธิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์เครื่องเงิน ให้กับนักท่องเที่ยว ซึ่งเป็นการสร้างรายได้ให้เกิดกับประชาชนในชุมชน
หัตถกรรมเครื่องเงิน เป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้เทคนิคการบุดุนลายบนโลหะเงิน,ทองแดง, ดีบุก, อลูมิเนียม และทองเหลือง ซึ่งผลิตภัณฑ์สร้างสรรค์ชิ้นงานตามแบบดั้งเดิม เช่น ลายดอกหมาก ดอกพิกุล หรือลาย 12 นักษัตร หรือทำชิ้นงานตามความต้องการของผู้บริโภค
การผลิตหัตถกรรมเครื่องเงิน เป็นการผลิตที่ใช้วิธีการที่ถ่ายทอดมาจากบรรพบุรุษ เฉพาะชุมชนย่านวัวลายที่สืบทอดกันมา มีรายละเอียดดังนี้
1.การออกแบบ เขียนลายรูปแบบผลิตภัณฑ์/ชิ้นงาน
2.หลอมหล่อเม็ดเงิน หรือวัสดุอื่นตามต้องการ
3.รีดเม็ดเงิน หรือวัสดุอื่นให้เป็นแผ่น กรณีชิ้นงานเป็นแผ่นภาพ หรือผลิตภัณฑ์รูแบบแบนราบ หรือ ทำการตีขึ้นรูปตามต้องการ เช่น รูป สหลุง ถาด โคนโท เป็นต้น
4.ต้องลาย ( ทำกานดุนลาย หรือ เข้าเทคนิคการบุดุน )
5.ตกแต่งประกอบชิ้นงาน ขัดผิว ทำสี ตามกรรมวิธีจนสมบูรณ์ ขั้นตอนการผลิตแต่ละชิ้นงานนั้นจะใช้เวลานานแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับรูปแบบลวดลาย ขนาดของชิ้นงาน ฝีมือความชำนาญของช่างภูมิปัญญาชาวบ้านแต่ละคน เป็นงานหัตถศิลป์ที่จำเป็นต้องใช้ความสนใจ อดทน ฝีมือและเวลาเป็นจำนวนมาก กว่าจะได้ชิ้นงานแต่ละชิ้น ตามธรรมชาติของงานศิลปะ
ผลิตภัณฑ์เครื่องเงินถนนวัวลาย เป็นผลิตภัณฑ์ที่เกิดจากการดุนลายในแผ่นโลหะเงิน โดยมีการนำภูมิปัญญาของช่างสิบหมู่มาผสมผสานกับเทคนิคการตอกลายบนแผ่นโลหะ ก่อให้เกิดลวดลายที่มีความเฉพาะสวยงามตามแบบล้านนา ซึ่งผู้ประกอบการผลิตภัณฑ์เครื่องเงินได้พัฒนาเทคนิคต่างๆ ด้วยการนำโลหะชนิดอื่นมาส่วนประกอบหลักในการบุดุนลาย เช่น ทองแดง ดีบุก อลูมิเนียม ทำให้ผลิตภัณฑ์เครื่องเงินมีความหลากหลาย ทั้งในเรื่องของราคา และรูปแบบของผลิตภัณฑ์
1. ของขวัญของที่ระลึก
2. เครื่องประดับ
3. ของใช้/ของประดับตกแต่ง
4. จิตกรรมฝาผนัง